Organizacja pracy w gabinecie kosmetycznym

Organizacja pracy w gabinecie kosmetycznym polega na odpo­wiednim zsynchronizowaniu czynności, aby praca przebiegała bez zakłóceń i sprawnie, przy możliwie najmniejszym zużyciu energii 19 kosmetyka. Zależy to przede wszystkim od funkcjonalnego rozmie­szczenia poszczególnych mebli, aparatów i urządzeń pomocniczych, pozwalającego na korzystanie z nich bez używania dodatkowej ener­gii na nieproduktywne czynności, jak przebywanie dużych odległości do umywalni lub np. przenoszenie lamp. Ideałem jest kabina o peł­nym wyposażeniu w aparaturę i pomocnicze urządzenia. W braku takiej — należy jak najwięcej urządzeń i aparatów zlokalizować blisko stanowiska pracy. Narzędzia i preparaty powinny być w szafkach tak poustawiane, żeby łatwy był do nich dostęp. Słoiki i butelki opatrzone wyraźnymi, estetycznymi napisami — wykonanymi najlepiej farbą olejną. Każdy zabieg wymaga starannych przygotowań. Przed zabiegiem należy przygotować bieliznę zabiegową, narzędzia, środki pomocni­cze, jak wata, lignina itp., zdezynfekować stolik zabiegowy spirytu­sem, przygotować preparaty (kremy, płyny itp.) potrzebne do wyko­nania zamierzonego zabiegu. Podczas zabiegu wszystkie preparaty powinny być ustawione na stoliku w takiej kolejności, w jakiej będą potrzebne. W czasie pracy na stoliku powinien być zawsze porządek. Butelki i słoiki zamknięte korkami i przykrywkami. Dodatkowe narzędzia i preparaty potrzebne w trakcie zabiegu można dowieźć na stoliczku ruchomym. Bez uszczerbku zarówno dla pacjenta, jak i kosmetyka można wy­konywać jednocześnie dwa zabiegi, na przykład czas przeznaczony na maskę lub naświetlanie u jednej osoby, wykorzystując na masaż lub inną czynność u drugiej. W wyjątkowych wypadkach można wy­konać dodatkową czynność u trzeciej pacjentki. Wymaga to już jed­nak dużej rutyny i bezbłędnej organizacji pracy, umiejętności wła­ściwego gospodarowania czasem. Niezmiernie ważnym czynnikiem w wykonywaniu zabiegów kosmetycznych jest aparatura. Stan aparatury uzależniony jest od systematycznej konserwacji. Kontrola aparatów powinna być prze­prowadzana regularnie, przynajmniej raz na 2 tygodnie, przez spe­cjalistę. Częstotliwość kontroli uzależniona jest w pewnym stopniu od liczby aparatów i wynikającej z tego częstotliwości ich używania. Wszystkie aparaty elektryczne powinny być uziemione, a sznury, wtyczki i kontakty sprawdzone. Przy obsłudze aparatów należy zwra­cać baczną uwagę na prawidłowe funkcjonowanie przełączników, jak również przestrzegać prawidłowego włączania aparatów do sieci i wyłączania ich z niej. Przy wyjmowaniu wtyczki z kontaktu nie należy ciągnąć za sznur (można wtedy uszkodzić sznur i wtyczkę, a nawet kontakt i spowodować krótkie spięcie lub porażenie prądem), lecz przytrzymując kontakt jedną ręką, drugą wyciągać wtyczkę. Bardzo ważne jest utrzymywanie aparatury w czystości. Codziennie powinno się aparaty przecierać miękką ściereczką lub gazą zwilżoną spirytusem, natomiast okresowo — przecierać szmatką przesączoną olejem części chromowane, a części lakierowane lub z tworzyw sztucznych zmywać roztworem mydlanym (trzeba przy tym uważać, aby woda nie dostała się do wnętrza aparatu). Po zakończeniu pracy aparaty powinny być osłaniane tkaniną lub folią, aby się nie kurzy­ły, a mniejsze z nich chowane do szaf. Pamiętać również należy o następujących przepisach bhp przy używaniu wszelkich urządzeń zasilanych prądem elektrycznym: podłoga w pomieszczeniu zabiegowym powinna być wyłożona ma­teriałem izolującym stanowisko zabiegowe powinno znajdować się w bezpiecznej od­ległości od urządzeń uziemionych, takich jak rury wodociągowe, przewody gazowe, kaloryfery itp. fotel zabiegowy nie powinien mieć części metalowych w zasięgu pacjenta obudowa aparatu powinna być uziemiona podczas obsługi aparatu nie powinno się dotykać jego obudowy (masy), lecz wyłącznie — z zachowaniem ostrożności — kontak­tów regulujących, wykonanych z masy izolującej nie wolno kłaść na obudowie aparatu żadnych przedmiotów wil­gotnych pacjenta należy pouczyć, że nie wolno dotykać ani przewodów, ani aparatury w wypadku rażenia prądem należy odciąć rażonego od źródła prądu przez wyłączenie kontaktu z sieci lub (w wypadku nie­możności uczynienia tego) odciągnąć pacjenta z miejsca zagroże­nia, lecz po uprzednim zabezpieczeniu się przed prądem, np. przez nałożenie gumowych rękawiczek. Następnie w razie utraty przytomności — zastosować sztuczne oddychanie i wezwać le­karza. Po ukończeniu pracy całą aparaturę należy wyłączyć z kontaktów.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.